elke dag een schone lei

Elke dag maak ik de prullenmand in de hoek van mijn praktijk leeg. Maar ook mijn digitale prullenmand. En last but not least leeg ik het liefst mijn interne prullenmand elke dag. Zijn er nog losse eindjes? Wacht nog iemand op antwoord? Heb ik me vandaag ergens aan geïrriteerd of voel ik verdriet dat nog ruimte vraagt? Meestal doe ik dat in de ochtend. Op mijn meditatiekussen op een schapenvacht die al jaren meegaat. Warme sokken aan, kussentje, thee en tissues in de buurt en zitten maar. Soms met wat rek- en strekoefeningen tussendoor. Mijn lijf geeft vanzelf aan waar ruimte nodig is. Of dat ik innerlijke stofnesten heb of overbodige prullaria meezeul. Mijn lijf geeft in de stilte duidelijk aan wanneer mijn innerlijke prullenmand toch nog niet helemaal leeg is. Hoppetee…. ,denkbeeldig gaat de tuinslang erdoor om restjes oud zeer weg te spoelen. Er hangt geen briefje aan om me te vertellen hoeveel laatste restjes zich nog aandienen.

Van oud zeer onder ogen zien en het nare gevoel dat erbij hoort ervaren ben ik niet meer bang. Die pijn, dat ongemak, kan ik dragen. Zo’n rotgevoel komt op als een golf in de zee en die vanzelf weer verdwijnt in kalmte. En nog steeds is het hetzelfde water. Kwetsuren van toen zijn voorbij, die liggen ver achter me. Die lading hoef ik niet langer te mee te zeulen. En soms is er toch weer iets dat aandacht vraagt. Iets waar ik langer een onrustig gemoed van heb dan dat bij het feitelijke voorval past. Dat vraagt verdere opruiming. Stille aandacht naar binnen om oud zeer te verteren en te integreren in mijn levensverhaal.
De lessen van de ervaring sla ik op en de rest gaat richting prullenmand.
Zo doende heb ik weer volop verse energie voor de nieuwe dag. 

Vanuit de plek waar ik meestal zit heb ik uitzicht op een stromende rivier. Stilstaand water wordt van alles, behalve fris. Stromend water verfrist zichzelf. Het voelt heerlijk om me daarmee te verbinden. Zo’n prachtige metafoor.
Elke dag weer anders, net als jouw en mijn binnenste. Hoe minder blokkades in de weg liggen hoe vloeiender de stroom. Een frisse start. Een nieuw begin.

kracht en kwetsbaarheid

Eigenheid tonen
Volledig jezelf zijn blijkt een hele kunst. Hoe vaak doe je jezelf wat beter of juist wat minder voor dan je bent? Wat mag in het openbaar in de etalage en wat moet afgesloten in het magazijn blijven? Dit achter de schermen houden gebeurt meestal onbewust vanuit angst voor afwijzing. Het verdrietige is dat je hiermee jezelf afwijst. Onze natuurlijke eigenheid heeft geen afscherming nodig. Als je dat realiseert neem je jezelf zoals je bent, met al je zon- en schaduwzijden. TisZoTis. Zowel in je uiterlijke- als in je innerlijke leefwereld. Aan jou om daarop te reageren op jouw manier en in je eigen tempo.

Open ruimte
Je bent beter af als je verstopte pijn onder ogen ziet, ook al houd je die liever op afstand. Verdriet en zorgen mogen aan het licht komen. Door je open te stellen voor je kwetsbaarheid verzacht innerlijke verkramping. Boosheid, angst en verdriet en niet te vergeten blijdschap krijgen de ruimte. Ook je talenten komen in beeld omdat je deze niet langer onder de mat houdt uit angst om in het licht te staan. We zijn niet mooier en niet lelijker, dit is mijn en jouw eigenheid. Zowel unieke als onherkenbare zandkorrel van het hele strand. Met dit besef voelt je lijf licht, bevrijd van ballast uit het verleden, met open ruimte voor wat zich aandient.

Overlevingsgedrag doorzien
Een pijnlijke omweg naar moeiteloosheid is verslaving. Dit overlevingsgedrag roept urgentie op; ‘ik moet het nu hebben of nu doen’. In mijn ogen kiest niemand hier te kwader trouw voor. Iedereen handelt elke dag naar beste weten. Dat kan betekenen dat je je innerlijke onrust liefst verdooft of dempt met drank, drugs of met welke afleiding van onrustgevoelens dan ook. De waarheid ontkennen lijkt comfortabeler dan deze onder ogen zien. Ik was zelf bang voor boos. Als ik boosheid voelde opkomen snakte ik naar een sigaret. Liever eenzaam paffen dan in contact boosheid uiten. Uiteindelijk betaal je voor elke omweg een prijs. Een prijs die na verloop van tijd hoger is dan de aanvankelijke onrust. Boosheid binnenhouden leidt naar pijnlijk misbruik en onecht please-gedrag. Alcohol maakt meer kapot maakt dan je lief is. Burn-out als gevolg van overijverige werkdrang brengt algehele malaise met verstrekkende persoonlijke en professionele consequenties. Etc. Ieder heeft zo haar of zijn eigen voorbeelden van verslavende destructieve omwegen. Je lijf helpt je door signalen af te geven die uitnodigen tot zelfzorg. De vraag is of je dat signaal oppikt en ernaar handelt? Soms moet je lijf wel heel hard roepen, met nare spanningsklachten tot gevolg.

Voor- en tegenspoed
Ontken je de realiteit die je krijgt voorgeschoteld of ga je ermee aan de slag? Vind je dat de ander schuldig is aan jou probleem en dat hij of zij dus voor een oplossing moet zorgen of neem je hiervoor zelf de verantwoordelijkheid? Slachtoffergedrag houd je in een onderhuids boze en hulpeloze toestand. De realiteit onder ogen zien en van daaruit handelen geeft draagkracht. Je kunt dan gemakkelijker met teleurstelling omgaan. Vanuit de feitelijke situatie, hoe pijnlijk ook, kun je gericht iets doen of juist laten.

Basis & focus
De praktijk leert dat hoe opener je bent over je onzekerheden, hoe zelfverzekerder je jezelf voelt. De extra moeite van de schijn ophouden, betweterij of achterklap komt te vervallen. Daarvoor komt open contact in de plaats. Des te vertrouwder je bent met je binnenste, des te meer zelfvertrouwen. Dat gevoel biedt een stevige basis die rustig en continu in je bekken aanwezig is en waar je steeds naar terug kunt keren. Ik noem het mijn innerlijke haven – mijn thuisgevoel- van waaruit ik de wijde wereld inga en terugkeer. Narigheid uit het verleden heeft voldoende aandacht gehad en angst voor de toekomst blijkt zinloos. Het loopt immers toch anders. Stevig vertrouwend op je zijns-basis weet je in het moment wat je te doen staat. Prioriteiten stellen en je daar op focussen vanuit trouw aan jezelf geeft voldoening. Je lijf en gevoelsleven zijn daarbij een richtinggevend kompas. Luister stilletjes naar je innerlijk weten en de antwoorden dienen zich als vanzelf aan. Helder kiezen wat je wel op je bord neemt en wat er vervolgens als vanzelf afvalt. Juist doordat je goed voor je eigen behoeften zorgt, heb je echt iets over voor de ander.

Actie
Moed is de kracht waaruit je ondanks angst en tegenspoed handelt naar eigen beste weten. Geef jezelf toestemming om je eigen voorkeuren op de eerste plaats te zetten, wat een ander daar ook van vindt. Dat brengt vrijheid en echt contact. Als het allemaal niet perfect hoeft is uitstelgedrag -vanuit succes- of faalangst- niet meer nodig. Reële problemen actief oplossen geeft tevredenheid. Bovenstaand is gebaseerd op mijn eigen vallen en opstaan, mijn kracht en kwetsbaarheid. Mijn persoonlijke groei is net als de jouwe; altijd klaar en nooit af (-:

ruimte voor jouw gevoel

Omdat onrust geen prettig gevoel is proberen mensen dit vaak zo snel mogelijk te verstoppen of kwijt te raken. Bijvoorbeeld door elk probleem direct te analyseren, weg te drukken, op te lossen of door afleiding te zoeken in iets als tv kijken, eten, nuttig bezig zijn….
Het vervelende is dat als je zo doet de onrust steeds weer terugkomt.
Deze onrust wil je iets vertellen! Je komt pas echt verder als je leert om onrust te beleven, zonder deze te ‘dempen’ met allerlei afleiding.
Moet je dan gewoon onrustig gaan zitten zijn? Waarschijnlijk wel.
Dat zal de nodige oefening vergen, maar het resultaat is de moeite waard: echte innerlijke rust.

Uitgebreide theorieën over het creëren van innerlijke rust samengevat in 3 stappen. Als je……

  • iets dwars zit, lijfelijk een onbestemd naar gevoel ervaart
  • meent iets te moeten geven aan de ander (kaartje, cadeautje, smsje….)
  • merkt dat je gespannen bent, niet lekker in je vel zit
  • alsmaar blijft piekeren, denken, malen
  • neiging hebt om overmatig te eten, drinken, shoppen, internetten, poetsen, …
  • voelt dat er iets niet klopt……

Geef dan alle tijd en ruimte aan jezelf. Door nu te stoppen, te gaan zitten en te voelen wat er te voelen valt.

Stoppen
Beëindig meteen wat je feitelijk aan het doen bent. Leg je mobieltje, de sigaret, de poetsdoek, het glas wijn of wat dan ook nu neer. Dit is vaak een onbewust routinematig overlevingsmechanisme. Maak het dus niet nog even af, stop midden in je activiteit.

Zitten
Ga stevig zitten. Twee voeten op de grond. Maak op een zachte manier contact met je zitvlak en met de ruimte in je bovenlijf. Richt je aandacht volledig op jezelf en keer naar binnen. Zonder eten, drinken, computer, muziek, krant, tv of welke afleiding dan ook. Vertrouw op je groeiende kracht om bewust te voelen wat gevoeld wil worden.

Voelen
Neem je lijfelijke sensaties waar. Geef je gevoelens de ruimte. Welke lichaamssignalen vallen je op? Welke emoties dienen zich aan? Waar voel je verkramping, kou, tinteling, zwaarte, etc…. Dit kan een onplezierig gevoel geven….., dat ook weer over gaat. Misschien heb je de neiging om te zuchten, glimlachen, huilen, boeren, bibberen, …..
Laat gebeuren wat er gebeurt. Je lichaam liegt echt nooit en blijkt een geweldig kompas. Mogelijk wil verdriet of angst geleefd en mogelijk ook gedeeld worden. Kun je ontspannen bij al wat zich ‘binnenshuis’ afspeelt?
De angst -voor de angst – voorbij, geeft meer levensruimte en zelfvertrouwen.