Skip to content

Posts from the ‘de kracht van kwetsbaarheid’ Category

wat vertelt je lijf?

heldere stroom
Te veel riet, stengels, gras en nog veel meer zorgt ervoor dat sloten verstopt raken. Bladeren raken aangekoekt, het water stroomt niet meer en ruikt niet meer fris. Dat vraagt, snoei- ruim- en knipwerk om weer vlotte doorgang te krijgen. Het water wordt na zo’n grote schoonmaak met de dag helderder. Hierover las ik in het boek van Herman van Veen ‘Voor het eerst’. Hij schrijft ‘die sloten zijn eigenlijk niet anders dan darmen in een lichaam, ze nemen op, ze voeren af.’  En dat brengt mij op het thema gevoels-verstopping.

gevoels-verstopping
Hoe helder is onze lijfelijke energiestroom? Zijn er emoties zoals angst, verdriet of boosheid die nog in een donker hoekje wachten totdat ze de ruimte krijgen? Deze nog niet verteerde emoties verstoppen en verkrampen de boel onbewust en brengen als het te lang duurt spanningsklachten met zich mee. Bijvoorbeeld een dichtgeknepen keel, strakke schouders, verkrampte kaak, zere nek of een knoop in de maag. Vind je het spannend om je lichaamssignalen en gevoelens toe te laten? Neem je daarom de bekende en ogenschijnlijk veilige route naar je ratio? Dit blijkt voor velen een onbewust weg-bewegen van de realiteit en van innerlijke pijn. Geen afleiding of demping met alcohol of drugs maar met piekeren en malen. Ik noem het wel eens de vlucht naar het ‘hoofdkantoor’.

verhalen over toen en straks
Directe beleving van lichaamssensaties en gevoelens moet dan plaatsmaken voor gedachten en verhalen over gisteren en morgen. Deze route is veelal een geautomatiseerd overlevingspatroon geworden dat vroeger kennelijk noodzakelijk was maar nu niet meer werkzaam blijkt. De schrijver Jan Geurtz noemt dit ‘Verslaafd aan het denken’. Nog te bang om te voelen wat er te voelen valt. Helaas hebben we niet op de basisschool geleerd om hier vertrouwd mee te raken en te ervaren dat emoties voelen niet eng is. Zolang je denkt en hecht aan je emotionele verhalen en bijpassende drama’s hoef je NU niet te voelen. Je hebt de illusie hierdoor goed voor jezelf te zorgen, terwijl fysieke en psychische stressklachten door je innerlijke afweer juist toenemen.

kwetsuren helen
Het vraagt moed om echt de confrontatie met jezelf aan te gaan. Om je innerlijke stilte op te zoeken. Om te zinken en te zakken naar het stevig fundament van je lijf. Om te luisteren naar wat je lijf je te vertellen heeft. Sommige mensen hebben zoveel kwetsuren gekend in hun leven dat er verdrietig genoeg sprake lijkt van innerlijke bevriezing. Wanneer is de tijd rijp om deze innerlijke kou met veiligheid, warmte en tederheid geleidelijk te laten ontdooien en smelten? Daar hoef je niet hard voor te werken. Toelaten is genoeg. Geen afleiding maar toeleiding naar je gevoelsleven. Dit geeft letterlijk en figuurlijk lijfelijk ruimte voor stromende levensenergie? Wat helpt je om deze weg naar binnen te gaan? Om vanuit innerlijke stilte gewoonweg toe te laten en te ervaren wat er is. Niet meer en niet minder. Dit is ieders eigen proces dat zich al dan niet met hulp van iemand waar je je veilig genoeg bij voelt voltrekt. Dan is er ruimte om je kwetsuren te helen en je natuurlijke intelligentie helpt daarbij. Met respect voor ieders menselijkheid, met alle kwetsbaarheid en kracht.

directe beleving

Net als deze dagelijks verse sporen die ik in de vroege ochtend zag op het strand n Egmond aan Zee, kunnen we dagelijks verse gevoelens waarnemen in ons lijf.

“Een mens lijdt dikwijls het meest
door het lijden dat zij vreest.
Doch dat nooit op zal dagen.
Zo heeft men meer te dragen,
dan god te dragen geeft”
Nic. Beets

De verhalen die we koppelen aan emoties brengen ons verder van huis dan nodig is. ‘Het is toch verschrikkelijk zus en dramatisch zo!” Of ‘ik voel me rot omdat…..’. Is dat waar? Is dat echt waar? Hoe voelt het als je rechtstreeks contact maakt met je gevoelens, zonder drama, zonder verhalen, zonder analyse, zonder te negeren, te oordelen of te verstoppen wat er feitelijk is.?
Gewoonweg meteen voelen wat er te voelen valt. Dat kan onwennig of tijdelijk onplezierig zijn en brengt je -is mijn ervaring- bij innerlijke rust.
Juist zonder te fixen, te verbeteren of te ploeteren.
In contact zijn met een thuisgevoel dat er altijd al was en zal zijn.
Je natuurlijke eigenheid en wijsheid. Hoe vertrouwder je raakt met je innerlijk hoe groter je zelfvertrouwen.




ruimte voor jouw gevoel

Omdat onrust geen prettig gevoel is proberen mensen dit vaak zo snel mogelijk te verstoppen of kwijt te raken. Bijvoorbeeld door elk probleem direct te analyseren, weg te drukken, op te lossen of door afleiding te zoeken in iets als tv kijken, eten, nuttig bezig zijn….
Het vervelende is dat als je zo doet de onrust steeds weer terugkomt.
Deze onrust wil je iets vertellen! Je komt pas echt verder als je leert om onrust te beleven, zonder deze te ‘dempen’ met allerlei afleiding.
Moet je dan gewoon onrustig gaan zitten zijn? Waarschijnlijk wel.
Dat zal de nodige oefening vergen, maar het resultaat is de moeite waard: echte innerlijke rust. Uitgebreide theorieën over het creëren van innerlijke rust samengevat in 3 stappen. Als je……

  • iets dwars zit, lijfelijk een onbestemd naar gevoel ervaart
  • meent iets te moeten geven aan de ander (kaartje, cadeautje, smsje….)
  • merkt dat je gespannen bent, niet lekker in je vel zit
  • alsmaar blijft piekeren, denken, malen
  • neiging hebt om overmatig te eten, drinken, shoppen, internetten, poetsen, …
  • voelt dat er iets niet klopt……

Geef dan alle tijd en ruimte aan jezelf. Door nu te stoppen, te gaan zitten en te voelen wat er te voelen valt.

Stoppen
Beëindig meteen wat je feitelijk aan het doen bent. Leg je mobieltje, de sigaret, de poetsdoek, het glas wijn of wat dan ook nu neer. Dit is vaak een onbewust routinematig overlevingsmechanisme. Maak het dus niet nog even af, stop midden in je activiteit.

Zitten
Ga stevig zitten. Twee voeten op de grond. Maak op een zachte manier contact met je zitvlak en met de ruimte in je bovenlijf. Richt je aandacht volledig op jezelf en keer naar binnen. Zonder eten, drinken, computer, muziek, krant, tv of welke afleiding dan ook. Vertrouw op je groeiende kracht om bewust te voelen wat gevoeld wil worden.

Voelen
Neem je lijfelijke sensaties waar. Geef je gevoelens de ruimte. Welke lichaamssignalen vallen je op? Welke emoties dienen zich aan? Waar voel je verkramping, kou, tinteling, zwaarte, etc…. Dit kan een onplezierig gevoel geven….., dat ook weer over gaat. Misschien heb je de neiging om te zuchten, glimlachen, huilen, boeren, bibberen, …..
Laat gebeuren wat er gebeurt. Je lichaam liegt echt nooit en blijkt een geweldig kompas. Mogelijk wil verdriet of angst geleefd en mogelijk ook gedeeld worden. Kun je ontspannen bij al wat zich ‘binnenshuis’ afspeelt?
De angst -voor de angst – voorbij, geeft meer levensruimte en zelfvertrouwen.