Skip to content

Posts from the ‘in contact met jezelf’ Category

over-spanning

Lichaamssignalen serieus nemen
In mijn praktijk ontmoet ik professionals die niet ziek thuis zijn maar verre van gezond aan het werk zijn. Die intens moe thuiskomen, pijnstillers slikken om hoofdpijn te onderdrukken, niet in slaap kunnen komen, blijven piekeren en niet fit aan een nieuwe dag beginnen. ‘Hopelijk kan ik in het weekend bijtanken.’ Al deze signalen vragen serieuze aandacht, van jezelf en voor jezelf, ter voorkoming van volledige overspanning.

Herstel van gezonde ‘maat’
Het juiste doen op de goede manier en je daar goed bij voelen blijkt een hele kunst. De een schippert voortdurend met het oog op de klok, gehaast en ad hoc. Met het risico van overspanning en burn-out. De ander leeft voluit in het moment met overzicht en innerlijke rust. Soms raakt de wisselwerking tussen Mens & Werk verstoord. Zo’n verstoring vraagt herbezinning en draait om echt keuzes maken vanuit trouw aan jezelf met het risico dat de ander je niet aardig vindt.

Hoe is het nu met mij?
Aandachtig luisteren naar de signalen die je lichaam, gevoel en intuitie geven, helpt om weer in contact te komen met je vitaliteit. Jouw natuurlijke herstelmogelijkheden zijn het vertrekpunt voor een gezonde balans tussen draagkracht en draaglast. Je leert overspanning te voorkomen. Dat doe je zelf, met behulp van je persoonlijke- en werkomgeving.

wandelen in de natuur; geweldig medicijn

ons lichaam, een loepzuiver kompas

Ons lichaam kun je beschouwen als ‘drager’ van gevoelens met een feilloos en vaak onbewust verhaal over onze passies en talenten. De tastzin wordt gezien als meest directe vorm van communicatie. Via de tast wordt ontdekt wat in essentie aanwezig is aan authentieke verlangens en unieke gaven.
Je laat als het ware je lichaam ‘spreken’ over het gevoel met jezelf en met je omgeving. En je lichaam liegt nooit!

Gevoelens toelaten of negeren?
Veel mensen leven en werken vooral vanuit hun ratio, wilskracht en effectiviteit. Effectiviteit in de zin van resultaatgerichtheid heeft als gevaar in zich dat gevoelens vergeten raken of erger nog, genegeerd worden ten dienste van de targets en de ambitie om te scoren. Er ontstaat een neiging tot controle. Signalen van het eigen lichaam worden nauwelijks meer opgepikt en lichamelijke klachten ontstaan.

Natuurlijk herstel
Via de direct voelbare ervaring, het affectief contact met jezelf en de ander , breng je natuurlijk herstel op gang. Affectief bevestigend contact doet goed. Je gemoed raakt bewogen. De ander bevestiging geven in haar of zijn wezen betekent niet toedekken maar juist onthullen. Dat vraagt erom de ander respectvol te confronteren met haar of zijn verantwoordelijkheid en mogelijkheden voor eigen keuzes en gedrag.

Basis-zekerheid
Juist door het contact met jezelf, inclusief je lichaamssignalen en gevoelsleven, ligt de mogelijkheid om je natuurlijk talent, je kwaliteiten en je assertiviteit toe te eigenen en in te zetten. Er groeit een besef van eigenheid, een basis van zekerheid. Geleidelijk aan ontstaat een vernieuwde verbinding tot jezelf en van daaruit tot je loopbaan en/of levensloop. Persoonlijke en professionele ontwikkeling draait om vragen als ‘Wat wil ik, kan ik, doe ik?’ en ‘Bevalt dat?’. De antwoorden worden meer en meer vanuit trouw aan jezelf ingegeven.

Van roofbouw naar vitaliteit
Mensen die hulp vragen zijn vaak professionals met een overvolle agenda, die overzicht en innerlijke rust missen. Mensen die disbalans ervaren tussen zorg bieden (te veel) en zorg ontvangen (te weinig).
Die last hebben van voortdurende vermoeidheid, overspanning of burn-out. Maar ook mensen die vroegtijdig beseffen dat ze te vaak roofbouw op zichzelf plegen of te maken hebben met terugkerende stagnatie in werk en/of prive-leven. Voor wie het gevoel heeft meer te overleven dan te leven zal het varen op het lijfelijk loepzuiver kompas heilzaam zijn. Het perspectief is dat je innerlijke rust ervaart, ook ten tijde van hectiek en dynamiek. Dankzij het herstel van je oorspronkelijk gevoel van eigenheid kun je grenzen signaleren en constructief leren hanteren. Dit bevordert je vitaliteit.

Glashelder inzicht
De kwaliteit van het in contact zijn met elkaar draagt bij aan persoonlijke groei en bloei. Door de expliciete aandacht voor lichaamsbewustzijn, het gevoelsleven en je natuurlijke eigenheid. Juist met affectie is persoonlijke en professionele effectiviteit te bereiken. Affectie treft het hart en maakt loopbaan- en levensvragen direct glashelder.


present zijn

Tijdens het roeien denk ik hier aan. Het lijkt zo gemakkelijk.
Gewoon op je bankje heen en weer schuiven en tegelijk met de anderen je riemen & blad draaien. Maar jeetje, wat komt daar veel bij kijken. Instelling, ritme, contrast, timing, tact, focus, kracht, rust, volgorde, gevoel, standvastigheid, verstand en vooral afstemming, aanvoelen, gewaar zijn en last but not least; plezier hebben, samen met ‘mijn’ trouwe roeimaatjes.
En dit alles vraagt om een ding en dat is gerichte aandacht. Ook wel vitaal aanwezig zijn; in verbinding zijn met jezelf, met anderen en met je omgeving. En om dit voortdurend ‘aanwezig zijn’ draait het allemaal.
Dat is nogal wat……

Na gedane arbeid is het goed rusten
Of zou ‘vóór de arbeid is het goed rusten’ een beter alternatief zijn?
De energievoorraad is dan opgeladen en ook de reserveaccu is gevuld.
Ik kan dan vertrouwen op mijn uithoudingsvermogen en lekker energiek aan de slag. Ik zorg ervoor dat ik niet in het rood kom te staan, door alvast energie te pikken van de volgende dag. Dat is vragen om moeilijkheden.
En we doen het ‘in groten getale’, veelal onbewust en routinematig.
Mensen die kampen met slaapgebrek en overspanning vergeten hun batterijen tijdig op te laden, met alle narigheid van dien. Na de dag met stralende, schitterende zonneschijn volgt de nacht met maanlicht, rust, stilte en duisternis. Een prachtig natuurlijk ritme. Teveel in de zon draagt het risico van opbranden met zich mee. Te veel in de maan brengt uiteindelijk weinig tot stand. Hoe ervaar je jouw balans tussen dagtijd & nachttijd?

Rust & dynamiek
Bij het roeien leren we na een krachtige haal meteen te beginnen met de recovery en met zorgvuldige voorbereiding van de volgende haal.
Als je uitgerust bent dan bevordert dat in het algemeen een heldere geest, een goed gemoed en uithoudingsvermogen waar je op kunt bouwen. Steeds weer zorgdragen voor een dynamische balans tussen rust & dynamiek!
Het blijkt een hele kunst en oh zo weldadig om gewoonweg ’n tijdje niets te doen. Te luieren, spelen, pauzeren, rommelen, lummelen, mijmeren, niksen, doezelen, onderuitzakken, slenteren,  ….. Ons natuurlijke rust- en herstelsysteem gaat tijdens deze prachtige werkwoorden vanzelf voor ons aan de slag, maakt schoon schip en zorgt moeiteloos voor onze gezondheid. We zijn weer bewust van ons lijf, van top tot teen. Ervarings- en spijsvertering zorgen voor integratie en opruiming. Dat brengt innerlijke leegte en ruimte voor wat komen gaat. Voor springlevend present zijn.

voelen met aandacht

Voelen wat er te voelen valt.
Letterlijk en figuurlijk stil staan bij jezelf. Bij jezelf te rade gaan. Op een geïnteresseerde manier naar binnen keren. Aandacht voor lijfelijke gewaarwording van je lichaamssignalen. Bijvoorbeeld; opgetrokken schouders, knoop in de maag, klamme handen. Je beleeft direct het lichamelijk gevoel. Je hoeft niets te veranderen, te verbeteren of op te lossen. Gevoelens komen en gaan vanzelf. Je gaat steeds meer gevoelens herkennen en hopelijk ook erkennen,

Gevoelens verwoorden.
Je wordt uitgenodigd om te verwoorden van wat je lichaam op dit moment vertelt. Gevoel en verstand worden steeds meer als een geheel ervaren.
Cognitieve analyse en uitgebreide verhalen zijn niet nodig en zelfs overbodig. Het lijkt dan alsof je je gevoelens buiten je zelf hebt geplaatst. En door verhalen of oud zeer alsmaar te herhalen ga je het juist vastzetten in plaats van als vanzelf in beweging laten komen. Helemaal in de emotie ‘schieten’ biedt ook geen soelaas. Als je je volledig vereenzelvigt met je emoties is gezond verstand welkom om weer balans te ervaren. Houd het bij de feiten en het verwoorden van de gewaarwording.

Je lijf als richtinggevend kompas
Focus vanuit trouw aan jezelf. Je merkt door je gevoelens ‘gewoon’ direct te toe te laten en te beleven vaak een innerlijke verschuiving op die als een opluchting voelt. Bijvoorbeeld: Er komen verlossende tranen. Je slaakt een diepe zucht. Verkramping raakt ontspannen. Je ademhaling verandert, vaak dieper in je lijf. Geruststelling hoeft dan niet meer van buitenaf te komen.
Je vertrouwt innerlijk rustig op je zelf. Op je eigen stevige gevoelsbasis.

elke dag een schone lei

Elke dag maak ik mijn prullenmand leeg die in de hoek van de kamer staat. Maar ook mijn digitale prullenmand. En last but not least leeg ik het liefst mijn interne prullenmand ook elke dag. Zijn er nog losse eindjes? Wacht nog iemand op antwoord? Heb ik me vandaag ergens aan geïrriteerd of voelde ik verdriet dat nog ruimte vraagt? Meestal doe ik dat in de ochtend. Op mijn meditatiekussen op een schapenvacht die al jaren meegaat. Warme sokken aan, kussentje, thee en keukenrol in de buurt en zitten maar. Soms met wat rek- en strekoefeningen tussendoor. Mijn lijf geeft vanzelf aan waar ruimte voor nodig is. Of ik innerlijke stofnesten heb of overbodige prullaria meezeul. Of dat mijn innerlijke prullenmand toch nog niet helemaal leeg is. Hoppetee…. ,denkbeeldig gaat de tuinslang erdoor om laatste restjes oud zeer weg te spoelen.

Daar ben ik niet meer bang van. Die pijn, dat ongemak, kan ik dragen. Een naar gevoel komt op als een golf in de zee en verdwijnt vanzelf weer in kalmte. En het is nog steeds hetzelfde water. De kwetsuren van toen zijn voorbij, die liggen ver achter me. Dat hoef ik niet langer te bewaren.
En soms is er toch weer iets dat aandacht vraagt. Iets waar ik langer een onrustig gemoed van heb dan dat bij het feitelijke voorval past. Dat vraagt verdere opruiming. Tijd om te verteren en te integreren in mijn levensverhaal. De lessen van de ervaring sla ik op en de rest gaat richting prullenmand. Zo doende heb ik weer volop verse energie voor de dag. 

Vanuit de plek waar ik meestal zit heb ik uitzicht op een stromende rivier. Stilstaand water wordt van alles, behalve fris. Stromend water verfrist zichzelf. Het voelt heerlijk om me daarmee te verbinden. Zo’n prachtige metafoor. Elke dag weer anders, net als mijn en jouw binnenste. Hoe minder blokkades in de weg liggen hoe vloeiender de stroom. Een frisse start. Een nieuw begin.

directe beleving

Net als deze dagelijks verse sporen die ik in de vroege ochtend zag op het strand n Egmond aan Zee, kunnen we dagelijks verse gevoelens waarnemen in ons lijf.

“Een mens lijdt dikwijls het meest
door het lijden dat zij vreest.
Doch dat nooit op zal dagen.
Zo heeft men meer te dragen,
dan god te dragen geeft”
Nic. Beets

De verhalen die we koppelen aan emoties brengen ons verder van huis dan nodig is. ‘Het is toch verschrikkelijk zus en dramatisch zo!” Of ‘ik voel me rot omdat…..’. Is dat waar? Is dat echt waar? Hoe voelt het als je rechtstreeks contact maakt met je gevoelens, zonder drama, zonder verhalen, zonder analyse, zonder te negeren, te oordelen of te verstoppen wat er feitelijk is.?
Gewoonweg meteen voelen wat er te voelen valt. Dat kan onwennig of tijdelijk onplezierig zijn en brengt je -is mijn ervaring- bij innerlijke rust.
Juist zonder te fixen, te verbeteren of te ploeteren.
In contact zijn met een thuisgevoel dat er altijd al was en zal zijn.
Je natuurlijke eigenheid en wijsheid. Hoe vertrouwder je raakt met je innerlijk hoe groter je zelfvertrouwen.