Skip to content

Posts from the ‘zelfzorg’ Category

elke dag een schone lei

Elke dag maak ik mijn prullenmand leeg die in de hoek van de kamer staat. Maar ook mijn digitale prullenmand. En last but not least leeg ik het liefst mijn interne prullenmand ook elke dag. Zijn er nog losse eindjes? Wacht nog iemand op antwoord? Heb ik me vandaag ergens aan ge├»rriteerd of voelde ik verdriet dat nog ruimte vraagt? Meestal doe ik dat in de ochtend. Op mijn meditatiekussen op een schapenvacht die al jaren meegaat. Warme sokken aan, kussentje, thee en keukenrol in de buurt en zitten maar. Soms met wat rek- en strekoefeningen tussendoor. Mijn lijf geeft vanzelf aan waar ruimte voor nodig is. Of ik innerlijke stofnesten heb of overbodige prullaria meezeul. Of dat mijn innerlijke prullenmand toch nog niet helemaal leeg is. Hoppetee…. ,denkbeeldig gaat de tuinslang erdoor om laatste restjes oud zeer weg te spoelen.

Daar ben ik niet meer bang van. Die pijn, dat ongemak, kan ik dragen. Een naar gevoel komt op als een golf in de zee en verdwijnt vanzelf weer in kalmte. En het is nog steeds hetzelfde water. De kwetsuren van toen zijn voorbij, die liggen ver achter me. Dat hoef ik niet langer te bewaren.
En soms is er toch weer iets dat aandacht vraagt. Iets waar ik langer een onrustig gemoed van heb dan dat bij het feitelijke voorval past. Dat vraagt verdere opruiming. Tijd om te verteren en te integreren in mijn levensverhaal. De lessen van de ervaring sla ik op en de rest gaat richting prullenmand. Zo doende heb ik weer volop verse energie voor de dag. 

Vanuit de plek waar ik meestal zit heb ik uitzicht op een stromende rivier. Stilstaand water wordt van alles, behalve fris. Stromend water verfrist zichzelf. Het voelt heerlijk om me daarmee te verbinden. Zo’n prachtige metafoor. Elke dag weer anders, net als mijn en jouw binnenste. Hoe minder blokkades in de weg liggen hoe vloeiender de stroom. Een frisse start. Een nieuw begin.