Skip to content

Posts tagged ‘eigenheid’

‘TisZo’Tis

Eigenheid
Volledig jezelf zijn blijkt een hele kunst. Hoe vaak doe je jezelf beter of minder voor dan je bent? Wat mag publiek en wat moet verborgen blijven? Dit achter de schermen houden gebeurt meestal onbewust vanuit angst voor afwijzing. Het verdrietige is dat je hiermee jezelf afwijst en juist isolement bevordert. Onze natuurlijke eigenheid heeft geen afscherming nodig. Als je je daar bewust van wordt neem je jezelf zoals je bent, met al je zon- en schaduwzijden.

Alles is welkom, het is er toch
Je bent beter af als je ongemak onder ogen ziet, ook al houd je dat liever op afstand. Verdriet en zorgen mogen aan het licht komen. Door je open te stellen voor je kwetsbaarheid verzacht innerlijke verkramping. Boosheid, angst en verdriet, en niet te vergeten blijdschap, krijgen de ruimte. Ook je talenten worden zichtbaar omdat je deze niet langer verborgen houdt uit angst om in het licht te staan. We zijn niet mooier en ook niet lelijker, dit is mijn en jouw eigenheid.

Pijnlijke omweg
Een pijnlijke omweg naar moeiteloosheid is verslaving. Dit overlevingsgedrag roept urgentie op; ‘ik moet het nu hebben of nu doen’. In mijn ogen kiest niemand hier te kwader trouw voor. Iedereen handelt elke dag naar beste weten. Dat kan betekenen dat je je innerlijke onrust liefst verdooft of dempt met drank, drugs of met welke afleiding van onrustgevoelens dan ook:
– vuile was hang je toch niet buiten? ;
– problemen? Ach, morgen schijnt de zon weer;
– ik voel me beter als ik me stoer en sterk voordoe;
– mijn populariteit geeft me de illusie van erbij horen;
– als ik mijn uiterste best doe, dan houden ze van mij;
– etc.…

Het lichaam liegt nooit
De waarheid ontkennen lijkt comfortabeler dan deze onder ogen te zien. Ik was zelf ‘bang voor boos’. Als ik boosheid voelde opkomen snakte ik naar een sigaret. Liever eenzaam paffen dan in contact boosheid uiten. Uiteindelijk betaal je voor elke omweg een prijs. Een prijs die na verloop van tijd hoger is dan de aanvankelijke onrust. Boosheid binnenhouden kan misbruik en please-gedrag tot gevolg hebben. Alcohol maakt meer kapot dan je lief is. Burn-out door mateloze werkdrang brengt algehele malaise. Etc.. Ieder heeft zo haar of zijn eigen voorbeelden van verslavende omwegen. Je lijf helpt je door signalen af te geven die een appel doen op zelfzorg. De vraag is of je dat signaal ook oppikt en ernaar handelt? Soms moet je lijf wel heel hard ‘roepen’, met nare spanningsklachten tot gevolg.

Basis & focus
De praktijk leert dat hoe opener je bent over je onzekerheden, hoe zelfverzekerder je jezelf voelt. De extra moeite van de schijn ophouden, betweterij of vergelijking komt te vervallen. Daarvoor komt open contact in de plaats. Des te vertrouwder je bent met je binnenste, des te groter je zelfvertrouwen. Dit biedt een stevige basis van innerlijke rust. Ik noem dit ‘mijn innerlijke haven’ van waaruit ik de wijde wereld inga en terugkeer. Narigheid uit het verleden heeft gaandeweg voldoende aandacht gehad. Angst voor de toekomst blijkt zinloos, het loopt toch anders. Dan blijft present zijn in het nu over. Stevig vertrouwend op je innerlijke basis weet je in het moment wat je te doen staat. Telkens weer. Prioriteiten stellen vanuit trouw aan jezelf en je daar op focussen geeft voldoening. Je lijf en gevoelsleven zijn daarbij richtinggevend. Helder kiezen wat je wel op je neemt en waar je nee tegen zegt. Juist doordat je zelf goed voor je behoeften zorgt, heb je echt iets over voor de ander.

Zachtmoedig in beweging
Moed is de kracht waaruit je ondanks angst en tegenspoed handelt naar eigen beste weten. Geef jezelf toestemming om jouw voorkeuren op de eerste plaats te zetten, wat een ander daar ook van vindt. Dat brengt vrijheid en geeft ruimte voor echt contact. Als het allemaal niet perfect hoeft, is uitstelgedrag niet meer nodig en kun je genieten van je resultaten.
Reële problemen actief oplossen geeft tevredenheid. Dit weet ik -met vallen en opstaan- vanuit eigen ervaring. Mijn persoonlijke groei is net als de jouwe; altijd klaar en nooit af.

‘ik wil van dat eeuwige schuldgevoel af’

Last van schuldgevoel
Bovenstaande verzuchting van een client vormt de inspiratie voor dit blog. Als je last hebt van schuldgevoel zit je geweten je in de weg met een akelig gevoel over iets wat je wel of niet hebt gedaan. Dit feit kun je niet meer terugdraaien. Wat gebeurd is, is gebeurd. Je voelt je ellendig omdat je meent dat je tekort geschoten bent of denkt dat je iemand schade hebt berokkend. Of gewoonweg omdat je het goed hebt en je schuldig voelt ten opzichte van anderen die het op het oog minder goed hebben. Misschien ga je hierdoor deze persoon of die situatie wel uit de weg.

Mijn geweten speelt me parten
Irreëel schuldgevoel ontstaat omdat je jezelf tot iets verplicht hebt, wat je niet waar hebt kunnen maken. Je kunt jezelf wel voor je kop slaan of de haren uit je hoofd trekken. Je voelt zoveel narigheid over jezelf dat je amper rechtop durft te lopen. Met schuldgevoel richt je je boosheid -uit angst voor confrontatie met de ander- op jezelf. Je voelt je buitengewoon verantwoordelijkheid voor alles en iedereen. Je lijdt aan schuldgevoel omdat je in strijd handelt met wat je volgens jou hoort te doen.

‘Ik moet altijd voor iedereen klaarstaan’. Is dat waar?
Je focus lijkt vooral gericht op het gelukkig maken van anderen en zelfzorg komt daarmee op de tweede plaats. Is dit in de valse hoop dat ze je aardig vinden en niet in de steek laten? Jij kunt niet weten wat voor de ander het beste is. Dat kun je alleen maar zelf weten. En als ik steeds bezig ben, vanuit mijn reddersdrang, jou aandacht te geven wie geeft mij dan aandacht? Irreële gedachten kunnen danig in de weg zitten. Voorbeelden hiervan die schuldgevoel uitvergroten zijn:

  • Ik hoor niet blij of gelukkig te zijn nu hij of zij het zo moeilijk heeft.
  • Ik moet altijd een lieve moeder, zus, vriendin, therapeut, etc. zijn.
  • Ik mag geen nee zeggen, niet boos worden moet de verstandigste zijn.
  • Ik mag mijn talenten niet tonen, dat is zo naar voor mijn collega.

Is dit echt waar? Of ben je zo bang om ‘nee’ te zeggen in de veronderstelling dat je de teleurstelling van de ander niet kunt verdragen. Of omdat je hebt ervaren dat je liefde moet verdienen door goede prestaties of door altijd aardig te blijven. Helaas heb je hier kennelijk te weinig vrijheid in ervaren.

Schuldgevoel verzachten
Schuldgevoel laat zien dat we iets hebben gedaan waarbij we niet trouw waren aan onszelf en waarbij we onszelf en bovendien een ander tekort hebben gedaan. Schuldgevoel wordt vaak gevolgd door spijt. Verlichting van schuldgevoel is mogelijk door alsnog je verantwoordelijkheid te nemen voor dat wat achteraf niet goed voelt. Je wilt zo gauw als het kan de pijn van schuldgevoel verzachten en het weer goed maken door bijvoorbeeld je excuses aan te bieden. Of door te herstellen wat je nog herstellen kunt. Of door iets ongedaan maken te maken of alsnog te doen wat je hebt beloofd. En vooral door je onschuld te zien en jezelf te vergeven.

Zeg maar ja tegen het leven
Bewust ‘ja’ zeggen tegen je behoeften, ook als de ander dat niet plezierig vindt, daar is moed voor nodig. Je bent daarvoor geen verantwoording schuldig. Het betekent dat je luistert naar je lijf en gevoel, in beweging komt en gezonde grenzen stelt. Ook als je vermoedt dat de ander daar niet van gediend is. Dit assertief gedrag is mijns inziens een teken van gezonde zelfzorg en betekent niet dat je handelt tegen de ander. Je maakt juist ruimte voor oprechte verbinding met jezelf en de ander. Je erkent ieders eigenheid en menselijkheid met alle zon- en schaduwzijden die daarbij horen. Dan is sprake van echte ontmoeting van hart tot hart.