werkdruk

Burn-out door werkdruk
Wat ik maar al te vaak tegenkom is dat mensen burn-out raken omdat meestal via onpersoonlijke besturing, regels en protocollen de werkdruk alsmaar toeneemt terwijl het aantal arbeidsplaatsen gelijk blijft. Bezuinigingen en reorganisaties zijn aan de orde van de dag.
Een bedrijfscultuur van continu overwerken blijkt eerder regel dan uitzondering. Dit kan niet anders dan tot grote gezondheidsproblemen leiden. 

Zaak gaat voor het meisje
Coaching, timemanagement-cursussen, preventieve maatregelen en leidinggevenden die leren signalen van burn-out te herkennen lijken allemaal mooi, maar ten principale gaat de zaak voor het meisje.
Ik noem dit geen sociaal beleid. De mens moet zich immers steeds vaker plooien naar het bedrijfsbudget en beroet werkruimte in plaats van dat het werk afgestemd wordt op de menselijke maat en maatschappelijke behoeften. Leidinggevenden lijken zelf chronisch vermoeid en hebben te weinig puf om zieke medewerkers aandacht te geven. 

Burn-out is wel degelijk een ziekte
Dan neem je toch ontslag? Dat is gemakkelijker gezegd dan gedaan. In een ander bedrijf is het veelal niet beter (er zijn gelukkig positieve uitzonderingen) en er moet wel brood op de plank. Burn-out is tot nu toe geen officiële diagnose en daardoor voor arbeidsmarktpolitiek en personeelsbeleid een onzichtbare nauwelijks serieus te nemen ziekte terwijl dit wel degelijk het geval is. 

Kracht en kwetsbaarheid
Bij menszijn hoort kracht & kwetsbaarheid en vraagt bovendien een gezonde balans tussen arbeid en rust. Voortdurend op je hoede moeten zijn voor concullega’s, moeten excelleren, presteren en op je tenen moeten lopen houdt geen mens vol. Het aantal uitvallers vanwege burn-out neemt dramatisch toe in ons rijke land. 

Menselijke maat
Ik heb geen oplossing voor dit grote probleem, maar zie te vaak in mijn praktijk dat burn-out als enkel een persoonlijk probleem wordt gekenmerkt terwijl financieel bedrijfsbelang en bovenmatige opgelegde werkdruk wel degelijk overspanning in de hand werken. Ik mis dan de ouderwetse personeelschef die veelal een serieuze stem had in de directie en echt oog had voor de menselijke maat van het personeel. Ik wens dat iedereen weer met ontspannen schouders en platte voeten lekker en zinvol kan werken. Wat mij betreft ‘het meisje gaat voor de zaak’.

 

Auteur: Jozien Wijnakker

Nu noem ik mezelf een Brabantse Amsterdamse. Als achtste kind van tien in 1954 geboren in een gezin met winkel aan huis. Sinds 2002 woon en werk ik in Amsterdam. In de loop der jaren heb ik een rijke opleidings- werk- en levenservaring opgedaan. Deze kennis en kunde deel ik met plezier in mijn thuispraktijk OmvalConsult. Deze naam heeft te maken met het adres van Bert en mij aan de Omval. Ook heeft het de betekenis van koerswijziging. De wind kun je niet bepalen, wel hoe je omgaat met de realiteit en je levenspad vervolgt. Hiertoe bied ik graag ruimte en inspiratie. Met de realiteit als uitgangspunt; thuis, op je werk en in je relatie(s). Met als perspectief; bevrijd van ballast uit het verleden, fit voor de toekomst en gemak en voldoening in het leven van alledag.

Je bent welkom met je reactie of vraag